Heb je nog tijd voor de mens die je bent? Niet de mens die je moet worden, niet de mens die zich ergens in verliest, niet de mens die overal meningen en ideeën en reacties op heeft, maar de mens die je bent. Die niet een mening hoeft te hebben om zichzelf te zijn of zichzelf te voelen, maar die gewoon contact kan maken. Niet als een wezen wat zich door de problemen van de wereld of zijn leven heen moet slaan, maar iemand die zich helemaal niet bezig hoeft te houden met de wereld, maar gewoon ook contact kan maken met zichzelf. Gewoon die eenvoudige mens, waar niks bij op hoeft, waar niks bij hoeft, waar niks van hoeft, want dat zijn allemaal maar weer allerlei volgende stadia... Eerst ben je er gewoon.