Een liefdevolle ode aan jezelf

Bijgewerkt op: 4 aug.


Meditatie brengt je in een andere dimensie


Meditatie is een uitnodiging aan jou, om vanuit openheid contact aan te gaan met ‘het zijn’ als de spirituele grond van je bestaan. Meditatie is daardoor een respectvolle en liefdevolle ode aan jezelf en de gehele schepping, zoals die in het hier en nu plaatsvindt. Dit maakt ook meteen duidelijk hoe groot de impact van meditatie kan zijn op de manier waarop je in het leven staat en het leven ervaart.


Leven is ervaren en elke verandering geeft je een verandering van levensruimte en levenskwaliteit. Alles wat je ervaart, is het gevolg van dat je mens bent en een lichaam ter beschikking hebt gekregen. Zonder jou is het ervaren van jouw werkelijkheden niet mogelijk. Jij bent er, om van dat wat je ervaart bewust te zijn en het daardoor in het licht van je aanwezigheid te ervaren en te beleven. Het lichaam is dan ook een tuin van je ervaringen en in zijn midden staat de poort naar jou, naar de jij die alles ervaart en naar de inhoud daarvan, je innerlijk, het zijn, je ziel.



Meditatie ontstaat vanuit jouw respect voor de werkelijkheid die je ervaart en je verlangen om daarvan de diepgang te ontmoeten en een helende invloed op je te laten hebben. Meditatie nodigt je daarom ook uit om alles wat je bent, er vanuit respect ervoor te laten zijn, zodat er daardoor vanzelf ook steeds meer vrede kan ontstaan door het vervallen van de strijd tussen eventueel tegengestelde belevingswerelden in jou. Het sluiten van vrede met dat wat is en met dat wat je ervaart, is steeds de vraag tijdens je meditatie. Alleen vrede kan je immers de gevoelsmatige openheid en vrijheid geven, die je de ruimte geeft om je te openen voor de diepgang in jezelf, voor die andere, innerlijke dimensies, waar je je graag door beïnvloed en geheeld wenst te laten worden.


Innerlijke vrede en de daarmee samengaande gevoelswaarde van geweldloosheid geven je in je meditatie die prachtige ruimte, waarin je essentie, als een opkomende zon, vanzelf tevoorschijn komt. Je meditatie verdiept zich nog verder als jij vervolgens ook bereid bent om je door de straling, warmte en kracht van die opkomende zon te laten beïnvloeden. Je voelt dan hoe groot je wens is om je door het licht van dit ‘magische andere’ te laten gidsen. Het inzicht in dat je gewoonte om aandacht te hebben voor details je heelheidsbeleving alleen maar versnippert, geeft je nog meer ruimte om alles te laten zijn wat het is, waardoor de dragende essentie eronder of erachter, als een geheel andere bestaansdimensie, nog volwaardiger in je ervaarbaar wordt.



Meditatie is een door jezelf toegestane zegening


Meditatie is als een helende zegening. Een zegening, omdat je tijdens meditatie even los bent van alle uiterlijke omstandigheden. Daardoor krijgt je innerlijke licht weer ruimte en dat zorgt ervoor dat je ziel weer schijnt, je hart weer straalt, je essentie zich weer overal toont, kortom dat je innerlijke waarheid op een spirituele wijze feest viert.


Al dat lichtende en schijnende is natuurlijk niets anders dan de glorie van je ziel, van het zijn, van de essentie van het leven. Deze essentie laat je op zo’n moment volledig in en door je heen toe en in je waar zijn, zodat het de ruimte van je krijgt om op al die manieren tastbaar in je vorm te krijgen.


Steeds als de glorie van het zijn, van het leven in jou, de ruimte krijgt om in je waar te mogen worden, concreet te mogen worden, vorm en materie te mogen worden, breekt als het ware de spirituele zon door. Dan besef je weer dat jij als mens de grond bent, waarop het mysterie, het leven, het universele zijn, zich mag, kan en zal manifesteren.


Het leven verplicht je niet om aan deze glorie deel te nemen, want je mag gerust bezet blijven door de wilsinspanningen van je ego. Als je dit mysterie wel wenst te ontmoeten en bereid bent het in je vorm te laten krijgen, ga je binnen in de wereld van meditatie en wordt dit mysterie van ware liefde in je eigen menselijke tastbaarheid ervaarbaar voor je.



Meditatie:

vanuit je cocon naar relationele openheid en spirituele echtheid


Meditatie is dus niet bedoeld om je terug te trekken uit je relaties met anderen en de wereld en je op jezelf te richten. Dat zou betekenen dat je gaat navelstaren en dat je je in de cocon, in een afgebakende en benauwde ruimte van je ik zou gaan ophouden, waardoor je de openheid voor je wezen juist mist. Meditatie is nooit afsluitend bedoeld, maar altijd openend en ruimte gevend. Elke vorm van beperking, die uit angst of onvermogen is ontstaan, zorgt ervoor dat het leven niet vrij kan stromen en je de diepgang ervan daardoor niet kunt ontmoeten. Tegenovergesteld daaraan is meditatie juist de uitnodiging om je te ontwikkelen, om dat waarmee je je omwikkeld hebt te laten vervallen en weer volop ruimte te geven aan de gaven die je ontvangt vanuit vrijheid.


Door een al te grote, naar buiten gerichte levenswijze, die vanuit argwaan of behoefte aan erkenning kan zijn ontstaan, leven veel mensen niet echt met zichzelf. Meditatie vraagt je daarom om naast alle relaties die het leven je geeft, ook de spirituele relatie met jezelf aan te gaan. Dat betekent dat je de relatie met jezelf, als de ervaarder van alles, bereid bent aan te gaan, omdat je de wens voelt je voor de diepgang daarvan te willen openen.


Meditatie is het beginpunt van die spirituele ontmoeting, het begin van die relatie, van de openheid om het wezenlijke in jezelf ruimte te geven en het dichterbij je te laten komen. In meditatie voel je daarom jezelf, open je je voor het meest essentiële in jezelf en open je zo de deur om in relatie te gaan met de inhoud of waarde die zich daarin bevindt. Alleen al je bereidheid tot meditatie, je openheid voor deze ‘hemelpoort op aarde’, brengt je al in een grote belevingsverandering. Ze verzacht je ego en laat je al direct meer wezenlijke en spirituele waarde ervaren.



Met spiritueel bedoel ik niet dat het zou gaan om een veraf, moeizaam doel of een bijzondere prestatie, maar ik bedoel dat je eenvoudigweg mag deelnemen aan de vrijheid om het zijn, het wezen, de essentie of god in je toe te laten en in je waar te laten zijn. Dit toelaten is enkel het gevolg van jouw bereidheid om de plaats die je ego steeds inneemt en bezet houdt door zich met van alles te identificeren, open te stellen voor de waarde die vanuit je essentie door de door meditatie opengezette poort naar je toekomt. In meditatie open je je voor de inhoud die uit die hemelpoort’ in jou binnenstroomt. Je staat daarmee toe dat ze in jou waar mag zijn en daardoor kom je in contact met de oorsprong van alles en ervaar je de zijnsgrond en de liefde van het geheel, waartoe ook jij behoort.


Meditatie is niet bedoeld om opgesloten in je eigen cocon bijzondere ervaringen te hebben, maar wakkert je aan om ruimte te geven aan je verlangen om weer met de inhoud van je essentie in een levende en bewegende relatie te mogen zijn, zodat de essentiële inhoud van je bestaan zich met jou kan vermengen. Als je deze vermenging, deze relatie, in je toestaat, laat je vanzelf alles los waar je je aan vasthield en vind je, weer als vanzelf, de wezenlijke bestaansgrond en het erbij horende geluk waar je zo naar verlangde. Geluk betekent dan niet dat het je meezit en je hebt gekregen of gevonden wat je wilde, maar geluk houdt in dat je weer met de natuurlijke trilling van het zijn, van de essentie van het bestaan, in samenklank en overeenstemming bent.


In love,


Anandajay